ΕΔΟΠ / ΔΕΗ
Συνάδελφοι,
Η χώρα βουλιάζει στην κρίση, βαθαίνει η εξάρτηση, οι πολυεθνικές και τα αρπακτικά των διεθνών αγορών θερίζουν τρελά κέρδη κι αφήνουν πίσω τους καμένη γη. Με πρόθυμους υπαλλήλους τις ελληνικές κυβερνήσεις και την εκάστοτε αξιωματική αντιπολίτευση, με οδηγό τη Συνθήκη του Μάαστριχτ -που χέρι-χέρι ψήφισαν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ- η χώρα οδηγήθηκε στην κατοχή. Η Ε.Ε. μας παρέδωσε αλυσοδεμένους στο Δ.Ν.Τ.
Η τριπλή κατοχή στην Ελλάδα: Δ.Ν.Τ., Ε.Κ.Τ., διεθνείς κερδοσκόποι, αποφασίζουν και διατάζουν το τέλος της Κοινωνικής Ασφάλισης, την ισοπέδωση των μισθών, των συντάξεων και ασφαλιστικών παροχών, το ξεθεμελίωμα των εργασιακών σχέσεων, τη φορολογική επιδρομή στο λαϊκό εισόδημα. Οδηγούν το λαό στη φτώχεια και στην εξαθλίωση.
Πώς φτάσαμε στη χρεοκοπία;
· Μέσα από τις «απελευθερώσεις» των αγορών, τις άνευ προηγουμένου επιδοτήσεις και τα «κίνητρα» προς βιομήχανους, τραπεζίτες κι εφοπλιστές. Μέσα από τα «κοινοτικά πλαίσια στήριξης», που δέσμευαν πολλαπλάσιο εθνικό κεφάλαιο για λογαριασμό συγκεκριμένων ιδιωτικών συμφερόντων κάθε φορά.
· Μέσα από το μεγάλο φαγοπότι των Ολυμπιακών Αγώνων και των «μεγάλων έργων» του Σημίτη. Μέσα από το χρηματιστήριο, όπου ληστεύτηκαν οι λαϊκές αποταμιεύσεις και τα Ασφαλιστικά Ταμεία.
· Μέσα από την υπονόμευση του αναπτυξιακού δυναμικού της χώρας. Το κλείσιμο των ναυπηγείων, της κλωστοϋφαντουργίας, της φαρμακοβιομηχανίας, μεγάλων και μικρών βιομηχανικών μονάδων. Την εκποίηση του παραγωγικού Δημόσιου Τομέα της οικονομίας: Ολυμπιακή, Τηλεπικοινωνίες, Ενέργεια, λιμάνια, αεροδρόμια, οδικά δίκτυα.
· Μέσα από στρατιωτικές «ειρηνευτικές» αποστολές σε διάφορα μέρη της γης, τις αγορές πανάκριβων –πλην άχρηστων κι ελαττωματικών- οπλικών συστημάτων, που καθόλου δεν εμπόδισαν τη μετατροπή του Αιγαίου σε «γκρίζα ζώνη» και των βαλκανικών μας συνόρων σε «ασαφή».
· Μέσα από την μετατροπή της παιδείας και της υγείας σε εμπορεύματα απλησίαστα για όποιον δεν μπορεί να βάλλει βαθιά το χέρι στην τσέπη. Το περιβάλλον έγινε πηγή κέρδους για μεγάλα συμφέροντα, γι’ αυτό καίγονται δάση, μολύνονται ποτάμια, απαξιώνονται ολόκληρες γεωγραφικές περιοχές.
Το ξένο και ντόπιο μονοπωλιακό κεφάλαιο έβγαζε και βγάζει τεράστια κέρδη καταπίνοντας την παραγωγική ανάπτυξη της χώρας. Οι ίδιοι που τη δανείζουν με τρελά επιτόκια, την οδήγησαν στη χρεοκοπία και κερδοσκοπούν σήμερα με την «ελεγχόμενη πτώχευση».
ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και ΛΑΟΣ είναι το πολιτικό τους προσωπικό, φροντίζουν να μη χάσουν οι δανειστές τα λεφτά τους κι οι ίδιοι την «αξιοπιστία τους στις αγορές». Πολύ περίεργη αντίληψη έχουν για τον πατριωτισμό!
Η πολιτική τους μας βουλιάζει όλο και πιο βαθιά: Μέσα στην τελευταία δεκαετία ο ελληνικός λαός πλήρωσε –μέσα από πολύχρονη αφαίμαξή του- 450 δις € στους δανειστές της χώρας , για ν’ αυξηθεί το χρέος κατά 155 δις € και να φτάσει τα 298 δις €. Με την πολιτική που εξαγγέλλουν οι «σωτήρες» το 2014 το χρέος θα έχει ξεπεράσει τα 420 δις €. Ένας ολόκληρος λαός θα δουλεύει χωρίς κανένα δικαίωμα και χωρίς καμιά προοπτική, για να εγγυάται την κερδοφορία του παρασιτικού κεφαλαίου.
Αυτό σημαίνει ότι, μέσα από τη μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου που γνώρισε ποτέ αυτός τόπος, καλείται ο ελληνικός λαός ν’ αποδεχτεί τη γενικευμένη εκποίηση, τη δήμευση της ζωής και της χώρας του, υπό την εποπτεία της Ε.Ε. και την κηδεμονία του Δ.Ν.Τ.
Η προσαρμογή στα συμφέροντα των πολυεθνικών δεν είναι αξίωμα!
ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟΣ: ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ.
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ.
ψηφίστε «ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ»
Η ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ:
1. Η άρνηση του χρέους είναι που υποδουλώνει τη χώρα. Ήδη σήμερα το 90% των δημόσιων δαπανών πάνε στην εξυπηρέτηση του δανεισμού. Εάν αρνηθούμε το χρέος αυτά τα χρήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας.
Η σεισάχθεια, οι νόμοι του Σόλωνα που απάλλασσαν τους αρχαίους Αθηναίους από τα χρέη τους, προκειμένου να μη χάσουν την προσωπική τους ελευθερία και γίνουν δούλοι, αποτέλεσαν το θεμέλιο λίθο της αθηναϊκής δημοκρατίας το 592 π.Χ. Σήμερα είναι η μόνη ρεαλιστική διέξοδος και θέτει τη χώρα μας σε ισότιμη θέση διαπραγμάτευσης με άλλες χώρες και λαούς, που αντιμετωπίζουν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό ανάλογο πρόβλημα. Ανοίγει έτσι ο δρόμος για διεθνείς συμμαχίες έξω από τα κερδοσκοπικά κυκλώματα και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.
2. Η έξοδος της χώρας από την ΟΝΕ και το ΕΥΡΩ, με παράλληλη εθνικοποίηση του χρη-ματοπιστωτικού τομέα, ως προϋπόθεση για την άσκηση ανεξάρτητης οικονομικής πολιτικής.
3. Η εθνικοποίηση των στρατηγικών τομέων της οικονομίας: τηλεπικοινωνίες, ενέργεια, μεταφορές, δίκτυα και υποδομές. Είναι βασικός όρος για να σταματήσει η κατασπατάληση εθνικών πόρων και να γίνει ο δημόσιος τομέας μοχλός για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, για να κατακτήσει τη θέση της στο διεθνή καταμερισμό εργασίας.
4. Η αναδιανομή του πλούτου σε όφελος των ασθενέστερων λαϊκών στρωμάτων, πριν απ’ όλα των μισθωτών και συνταξιούχων, είναι προϋπόθεση για να σταματήσουν τα «λουκέτα» και η ερήμωση της χώρας. Είναι όρος για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, για την έξοδο της οικονομίας από το μαρασμό και τη στασιμότητα.
Είναι ανάγκη να συστρατευτεί όλος ο λαός σε ένα σύγχρονο ΕΑΜ:
Η είσοδος της Ελλάδας στο Δ.Ν.Τ. και το μηχανισμό στήριξης δημιουργεί μια νέα κατάσταση για τους εργαζόμενους και βάζει το συνδικαλιστικό κίνημα μπροστά σε νέες ευθύνες: Ή θα ακολουθήσει τον «πατριωτισμό» της κυβέρνησης και θα αυτοδιαλυθεί, προκειμένου «να μην χαθεί η αξιοπιστία της χώρας» στους διεθνείς απατεώνες κερδοσκόπους, ή θα υπερασπίσει τα συμφέροντα των εργαζομένων και του λαού και θα αποτελέσει τη μαγιά ενός ευρύτερου Παλλαϊκού Μετώπου για τη σωτηρία του λαού και του τόπου.
Η γενική απεργία στις 05.05.2010 και οι μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, με πρώτη αυτή της Αθήνας έδειξαν ότι ο λαός είναι ικανός -κάτω από προϋποθέσεις- ν’ ανοίξει δρόμο σε μια διαφορετική πορεία ανάπτυξης της χώρας. Αναδεικνύει την κρίση του πολιτικού συστήματος της χώρας και τον τρόμο των πολιτικών ηγεσιών της Ε.Ε. μπροστά στο ενδεχόμενο παλλαϊκού ξεσηκωμού. Ο λαός βγάζει τα συμπεράσματά του:
§ Δεν αναγνωρίζει το χρέος για δικό του. Ο δανεισμός χρηματοδότησε τη λεηλασία του τόπου από μια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία. Ο λαός δεν χρωστά- του χρωστάνε, αρνείται να πληρώσει το λογαριασμό του χρέους που άλλοι δημιούργησαν κι επωφελήθηκαν.
§ Ξεπερνά τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που τον κρατούσαν καθηλωμένο με αιτήματα αντίθετα με τα συμφέροντά του.
§ Καταργεί στην πράξη τις διαχωριστικές γραμμές και διεκδικεί λύσεις στα κοινά προβλήματα.
§ Διαπιστώνει την ανάγκη περιφρούρησης των αγώνων του, από τους λογής-λογής προβοκάτορες.
Τα μηνύματα από τις άλλες χώρες κυρίως της Δυτικής Ευρώπης δείχνουν ότι οι λαοί βλέπουν με προσδοκία τον αγώνα του ελληνικού λαού και διαισθάνονται ότι ο δικός μας αγώνας είναι και δικός τους.
ü Καμία συνδικαλιστική παρέμβαση δεν μπορεί να δώσει λύσεις, εάν δεν χτιστεί πάνω στην άρνηση του χρέους, στην έξοδο από το ΔΝΤ και το ΕΥΡΩ.
ü Είναι προϋπόθεση για να δούμε αποτελέσματα, να μπει στην καρδιά της διεκδίκησης η απαίτηση εθνικοποίησης της ΔΕΗ και ολόκληρου του ηλεκτρενεργειακού τομέα, σε μια άλλη φιλολαϊκή πορεία ανάπτυξης της χώρας.
Συνάδελφοι, η ανάγκη να διατυπωθούν αυτοί οι άξονες πάλης, οι οποίοι λείπουν απ’ όλες τις υπάρχουσες σήμερα συνδικαλιστικές παρατάξεις στο χώρο της ΔΕΗ, μας οδήγησε στη συγκρότηση του ψηφοδελτίου «ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ».
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΣΠΙΔΑ
ΚΑΘΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΩΝ & ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ,
ΣΤΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ.
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΝΑ ΒΑΛΛΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥΣ
ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΩΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΩΝ ΤΟΥΣ.
Χρόνια ολόκληρα εργοδοτικού συνδικαλισμού από τις ηγετικές ομάδες των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΑΔ οδήγησαν στη χειροτέρευση της θέσης των εργαζομένων και το συνδικαλιστικό κίνημα σε βαθιά ανυποληψία. Προϋπόθεση για ν’ αλλάξει γραμμή το σ.κ. είναι να ηττηθούν αυτές οι παρατάξεις, που μας οδηγούν τόσα χρόνια από ήττα σε ήττα.
Οι δυνάμεις του κεφαλαίου δεν μας ζητούν πια να θυσιάσουμε κάποιες κατακτήσεις λιγότερο ή περισσότερο σημαντικές. Σήμερα τα θέλουν όλα εδώ και τώρα. ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ είναι έτοιμοι να τους δώσουν στο πιάτο και τους μισθούς μας, και τα δώρα, το οχτάωρο, τη μονιμότητα, την ίδια την εργασιακή μας θέση. Το αν θα μπορούν οι εργαζόμενοι να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, να γεράσουν με αξιοπρέπεια, ακόμη και να επιβιώσουν δεν ενδιαφέρει κανέναν τους. Ενδιαφέρει όμως εμάς!
Να ξανακερδίσουμε τα συνδικάτα μας και να αμφισβητήσουμε συνολικά την πολιτική που χειροτερεύει τη ζωή μας. Να αντεπιτεθούμε με αιτήματα που:
α) Να αναδεικνύουν τις αιτίες των προβλημάτων, την πολιτική που τα γεννά. β) Να ενώνουν όλους τους εργαζόμενους στη βάση των προβλημάτων, ανεξάρτητα από πολιτική τοποθέτηση, να πετυχαίνουν τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση στην Επιχείρηση και στον κλάδο. γ) Να διευκολύνουν και να επιδιώκουν το συντονισμό με άλλους κλάδους. δ) Να δένονται με τις ανάγκες ολόκληρου του λαού, ώστε να εξασφαλίζουν τη συμπαράσταση και να μεγιστοποιείται η πολιτική πίεση και η αποτελεσματικότητα του αγώνα.
Η οργάνωση και η κλιμάκωση των αγώνων πρέπει να στηρίζεται στους ίδιους τους εργαζόμενους οι οποίοι μέσα από τις γενικές συνελεύσεις των τοπικών οργάνων και των επιτροπών αγώνα, να καθορίζουν τα αιτήματα και τις μορφές πάλης. Έτσι μόνο θ’ αλλάξει ρότα το σ.κ. και θα εκφράσει τις πραγματικές διαθέσεις των εργαζομένων.
Σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά το συνδικαλιστικό κίνημα είναι υποχρεωμένο να συνδέσει τον αγώνα των εργαζομένων για αξιοπρεπή ζωή, με τον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία. Αυτό φιλοδοξούμε να εκφράσουμε με την συγκρότηση του ψηφοδελτίου «Ενωτικό Αγωνιστικό Μέτωπο».
Διεκδικούμε την ψήφο σας καταθέτοντας άμεση, ρεαλιστική, φιλολαϊκή πρόταση διεξόδου από την κρίση.
ψηφίστε ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ
ΚΑΤΕΔΑΦΙΖΕΤΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ.
Ώριμα ασφαλιστικά δικαιώματα και προσδοκίες τινάζονται στον αέρα. Κανείς δεν είναι σίγουρος για το πότε και πόση σύνταξη θα πάρει, ακόμη και για το αν θα την πάρει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η «εγγύηση» του Δημοσίου εξαντλείται στα 356 € της ελάχιστης σύνταξης. Ότι κανείς και καμία δεν θα δουλεύει λιγότερο από 40 χρόνια και δεν θα συνταξιοδοτείται πριν τα 65 του. Όλες οι ασφαλιστικές παροχές που αφορούν σε υγεία και πρόνοια επανεξετάζονται από μηδενική βάση.
Αυτοί που λεηλάτησαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων μέσα από το χρηματιστήριο και τα δώρισαν στους κερδοσκόπους της αγοράς, ισχυρίζονται ότι τα «ευγενή ταμεία» ευθύνονται για την υπερχρέωση της χώρας. Οι ίδιοι μας ζητούν σήμερα να ανταλλάξουμε τις συντάξεις μας με βοηθήματα. Μας ζητούν να δουλεύουμε ως τα βαθιά γεράματα (ποιος εργοδότης σε προσλαμβάνει μετά τα 55;) για να συμβάλουμε «στην αναγέννηση της πατρίδας». Ιδιωτικοποιούν την Υγεία, μετατρέπουν τα δημόσια νοσοκομεία σε επιχειρήσεις και τρέφουν τα «φακελάκια» και τη διαφθορά.
Ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός στη ΓΣΕΕ συνέβαλλε αποφασιστικά στο πέρασμα όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΑΔ στη ΓΕΝΟΠ και στα πρωτοβάθμια, οδηγούσαν τους αγώνες σε αδιέξοδο παίζοντας το παιχνίδι της εξαίρεσης του ΟΑΠ ή του ΤΑΥΤΕΚΟ. Ακριβώς αυτός ο δρόμος οδηγούσε μέχρι χτες να κλείνουν και να συγχωνεύονται δραστηριότητες του ΟΑΠ, να κλείνει και να συγχωνεύεται σήμερα ο ίδιος ο ΟΑΠ.
Η ζωή απέδειξε ότι η υπεράσπιση της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης μπορεί να γίνει μόνο στη βάση του κοινού αγώνα εργαζόμενων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, για υπεράσπιση των ασφαλιστικών κατακτήσεων και εξίσωση παροχών προς τα πάνω.
ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ,
ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ,
ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΙ ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.
Συνάδελφοι, είναι δική μας υπόθεση ν’ αντισταθούμε. Πρέπει να βάλλουμε τα συνδικαλιστικά όργανα μπροστά στις ευθύνες τους. Πρώτο καθήκον και κριτήριο της αξιοπιστίας τους είναι η διεκδίκηση Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας:
o Αυξήσεις με βάση το πραγματικό κόστος ζωής, σε καμιά περίπτωση αποδοχή της μείωσης του μισθού και των δώρων.
o Σταμάτημα των εργολαβιών και κάλυψη των αναγκών της ΔΕΗ μέσα από προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με πλήρη δικαιώματα. Άνοιγμα όλων των Πρακτορείων.
o Αποκατάσταση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων και παροχών, αναπροσαρμογή στα κρατικά τιμολόγια ώστε να καλύπτουν το πραγματικό κόστος υγειονομικής περίθαλψης.
o Απόλυτη ελευθερία μετατάξεων των συναδέλφων, που είναι εγκλωβισμένοι στον ΟΑΠ-ΤΑΥΤΕΚΟ, ΔΕΣΜΗΕ, και όπου αλλού.
Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να πουλήσει τη ΔΕΗ για να εξυπηρετήσει τους κερδοσκόπους επενδυτές. Αυτό ήταν το αντικείμενο της συνάντησης Διοίκησης- Επιτρόπων του Δ.Ν.Τ. Όσοι ζητούσαν την Ακρόπολη και τα νησιά μας μπορούν να βολευτούν κατ’ αρχήν με τη ΔΕΗ. Όλα τα σενάρια παίζουν παράλληλα:
· Κλείσιμο Μονάδων και κίνητρα σε ιδιώτες να κατασκευάσουν νέες, ενώ παράλληλα εξασφαλίζουν προνομιακή πρόσβαση στο Σύστημα μέσω Ο.Τ.Σ. Ο Τρισσέ εκβιάζει για λογαριασμό ενεργειακών κολοσσών την πώληση Μονάδων.
· Ο νέος Νόμος για την «πράσινη ανάπτυξη» δίνει γη και ύδωρ στους επενδυτές, εξαφανίζει κάθε κρατικό έλεγχο. Ενισχύει τις επιδοτήσεις στο κεφάλαιο και στα τιμολόγια των ΑΠΕ, αυξάνει έως και
· Η ευρωπαϊκή οδηγία για τη διάσπαση της ΔΕΗ είναι σε πορεία υλοποίησης: Η Παραγωγή, τα Ορυχεία και η Εμπορία υπάγονται στο Υπουργείο Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, ενώ η Μεταφορά και η Διανομή στο Υπουργείο Δικτύων. Οι λογαριασμοί είναι ήδη διπλοί.
· Οι ιδιώτες, στρογγυλοκάθισαν στη χοντρική (εισαγωγές η.ε.), ενώ παίρνουν και τα πιο κερδοφόρα τμήματα της Εμπορίας. Πάνω από 100 Πρακτορεία έχουν κλείσει τον τελευταίο χρόνο, με αποτέλεσμα την ταλαιπωρία του καταναλωτή και την αγανάκτησή του απέναντι στην κρατική επιχείρηση και στο προσωπικό της.
· Ετοιμάζεται η πώληση νέου πακέτου μετοχών, ενώ πιθανολογείται και η εκχώρηση του management. Ήδη αίρονται τα όποια εμπόδια (5%) και ενισχύεται η θέση των μεγαλομετόχων.
· Κάθε λογής παράσιτα –εργολάβοι, σύμβουλοι, προμηθευτές- ροκανίζουν τη ΔΕΗ καθημερινά. Ο 10ετής κυλιόμενος σχεδιασμός αντικαταστάθηκε με 5ετή Business Plans, προάγγελους της παρακμής και της διάλυσης και συνέπεια των περίφημων «ιδιωτικο-οικονομικών κριτηρίων». Εδώ και 1 ½ χρόνο δεν υπάρχει ούτε αυτό.
Ο ελληνικός λαός πληρώνει μέσα από συνεχείς αυξήσεις, «εξορθολογισμούς» τιμολογίων και με ένταση της φορολόγησης την κατασπατάληση δημόσιου πλούτου στην ανταγωνιστική αγορά η.ε.
Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ είδαν το ασφαλιστικό τους να χάνεται, το μισθό τους να πετσοκόβεται, την εργασιακή τους σχέση να υπονομεύεται, τη θέση εργασίας τους να τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Σήμερα επιχειρήσεις όπως η ΔΕΗ αντί να χρηματοδοτούν την απελευθέρωση των αγορών και τους ιδιώτες ανταγωνιστές τους, έπρεπε να αξιοποιούνται –παρά και ενάντια στις οδηγίες της Ε.Ε.- με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζονται οικονομίες κλίμακας, να στηρίζουν το παραγωγικό δυναμικό της χώρας, να συμβάλλουν στη δημιουργία θέσεων εργασίας, επενδύοντας και συγκροτώντας γύρω τους στεφάνη οικονομικής δραστηριότητας.
Τα συμφέροντα του ελληνικού λαού συνδέονται με μια άλλη ανάπτυξη,
όπου η ενέργεια είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα.
ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΥ ΤΟΜΕΑ, ΔΕΗ ΚΡΑΤΙΚΟ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ ΜΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ, ΜΕΤΑΦΟΡΑ, ΔΙΑΝΟΜΗ.
ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΝΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΞΕΝΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΠΟΜΥΖΟΥΝ. ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΟ ΦΤΗΝΟ ΡΕΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ, ΤΗΝ ΥΨΗΛΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ. ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΦΙΛΟΛΑΪΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΕ ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΩΤΩΝ ΥΛΩΝ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.
ΜΑΗΣ 2010
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου