Διεθνές συμβούλιο του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ-Αλληλεγγύη στον ελληνικό λαό

Εδώ και μερικούς μήνες οι χρηματοπιστωτικές αγορές έχουν βάλει σττο στόχαστρο την Ελλάδα. Για να “καθησυχάσουν τις αγορές” και να “επαναφέρουν την εμπιστοσύνη”, η Ε.Ε. και το ΔΝΤ επέβαλλαν μια δραστική “θεραπεία” λιτότητας στον ελληνικό λαό. Η ηλικία συνταξιοδότησης επιμηκύνεται για να πάει στα 67 χρόνια και οι συντάξεις παγώνουν. Οι μισθοί στο δημόσιο τομέα θα μειωθούν κατά 15% ενώ θα διευκολυνθούν οι απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Ο ΦΠΑ θα πάει στο 23%. Άλλα παρόμοια μέτρα σχεδιάζονται. Αυτή η πολιτική της λιτότητας θα βυθίσει την ελληνική οικονομία σε ύφεση και θα οδηγήσει σε κοινωνική καταστροφή.

Αυτό το γνωρίζουμε από την πείρα μας: η κρίση στην Ελλάδα είναι ένα ακόμα από τα δεκάδες παραδείγματα της χρηματοπιστωτικής αναταραχής, η οποία κατέστρεψε και καταχρέωσε μια σειρά από χώρες παγκοσμίως, ιδιαίτερα στον παγκόσμιο Νότο, όπως έγινε στην κρίση της δεκαετίας του '80, που βύθισε σε κατάσταση μόνιμης υπερχρέωσης πολλές χώρες στην Αφρική και την Λατινική Αμερική, όπως έγινε στις κρίσεις του Μεξικού, της Ασίας και της Ρωσίας την δεκαετία του '90, όπως έγινε στην κρίση της Αργεντινής το 2001-02. Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά: είναι αποτέλεσμα της λειτουργίας των απορρυθμισμένων και αχόρταγων χρηματοπιστωτικών αγορών.



Μετά την Ισλανδία και την Ελλάδα, οι αγορές έχουν ήδη βάλει στο στόχαστρο και άλλες ευρωπαικές χώρες: η Πορτογαλία και η Ισπανία έχουν μπει στην ζώνη πυρός, ενώ η Ιρλανδία και η Γαλλία ήδη αντιμετωπίζουν τις πρώτες απειλές. Μάλιστα, τα δωράκια για να σωθούν οι τράπεζες, τα “σχέδια για την κρίση” και οι φοροαπαλλαγές για τους πλούσιους έχουν ήδη δημιουργήσει τεράστιες τρύπες στους προυπολογισμούς παντού. Οι κυβερνήσεις έχουν σώσει τράπεζες από την χρεοκοπία, χωρίς να ζητήσουν καμία αποζημίωση. Οι ίδιες τράπεζες τώρα “μπατάρουν” τις χώρες που τις έσωσαν, και έχουν λευκή επιταγή να κερδοσκοπήσουν πάνω σε κακές “αποδόσεις”. Ξαναγυρίζουν για να κερδοσκοπήσουν εις βάρος των λαών για μια ακόμη φορά.

Το δίλημμα είναι απλό: ποιός θα πληρώσει τον λογαριασμό; Ποιός θα πληρώσει τα δώρα που δόθηκαν για να σωθούν οι τράπεζες; Ποιός θα πληρώσει τα ελλείματα; Η Ε.Ε. ανακοίνωσε ένα “σχέδιο σωτηρίας” για την Ελλάδα, τα δάνεια όμως θα ωφελήσουν μόνο τους κερδοσκόπους και όχι τον ελληνικό λαό. Επιπλέον, αυτά τα δάνεια δεν θα προσφέρουν καμία μακροπρόθεσμη λύση.

Τα κοινωνικά δικαιώματα διακυβεύονται παντού. Αν οι λαοί δεν αντιδράσουν δυνατά και άμεσα, θα στραφούν ο ένας εναντίον του άλλου, όπως ήδη συμβαίνει με τους Έλληνες, που ζωγραφίζονται ήδη σαν “απατεώνες” και “ανεύθυνοι”. Κανείς δεν γνωρίζει που τελειώνει αυτό. Για να σταματήσει αυτός ο κατήφορος, πρέπει να κινητοποιηθούμε και να σταθούμε δίπλα στους Έλληνες. Χτες (στις 5 του Μάη), τα ελληνικά συνδικάτα και κινήματα οργάνωσαν Γενική Απεργία και κάλεσαν σε κινήσεις αλληλεγγύης διεθνή κοινωνικά κινήματα, δίκτυα και οργανώσεις.

Εμείς, εκπρόσωποι κινημάτων και οργανώσεων που είμαστε μέλη του Διεθνούς Συμβουλίου του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ, που συνεδριάζουμε αυτές τις μέρες στο Μεξικό, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στα ελληνικά και ευρωπαικά κινήματα και υποστηρίζουμε τα αιτήματά τους για ισχυρά μέτρα ενάντια στους κερδοσκόπους του χρηματοπιστωτικού συστήματος, και ζητάμε την επεξεργασία ενός πραγματικού σχεδίου χρηματοπιστωτικής αλληλεγγύης που να ωφελεί τον ελληνικό λαό έναντι των αγορών και των κερδοσκόπων. Η ελληνική κρίση ενδυναμώνει την αποφασιστικότητά μας να αντιταχθούμε στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και να επαναβεβαιώσουμε την κυριαρχία των λαών πάνω στις οικονομίες τους, στον Βορρά και το Νότο.

Υπογραφές:

Rita Freire, CIRANDA, Brazil

Viriato Tamele, CJE, Mozambique

Gustave Massiah, CRID, France

Ryu Mikyung, KCTU, Korea

Christope Aguiton, ATTAC, France

Geneviève Azam, ATTAC, France

Nicola Bullard, Focus on the Global South, Thailand

Edward Oyugi, SODNET, Kenya

Mireille Fanon-Mendes-France, Fondation Frantz Fanon

Allam Jarrar, Palestinian NGO network, Palestine

Chico Whitaker, Brazilian Commission Justice and Peace, Brazil

Moema Miranda, Ibase, Brazil

Virginie Vargas, Articulacion Feminista Marcosur, Peru

Taoufik Ben Abdallah, Enda, Sénégal

Abbé Antoine Ambroise Tine, Italie

Babacar Diop, ICAE-PALAE, Sénégal

Demba Moussa, Forum Africain des Alternatives, Sénégal

Dan Baron, IDEA, Brazil-Wales

Celina Valadez, Dinamismo Juvenil, Mexico

Diana Senghor, PANOS, SénégalAlexandre Bento, CUT, Brazil

Salete Valesan, IPF, Brazil

Jason Nardi, Social Watch, Italy

Hélène Cabioc'h, AITEC, France

Nicolas Haeringer, ATTAC, France

Nathalie Péré-Marzano, CRID, France

Azril Bacal, Uppsala Social Forum, Sweden/Peru

Francine Mestrum, Global Social Justice, Belgium

Hector-Leon Moncayo, Alianza Social Continental, Colombia

Leo Gabriel, Austrian Social Forum, Austria

Wilhelmina Trout, World March of Women, South Africa

Bheki Ntshalintshali, COSATU, South Africa

Ivette Lacaba, COMCAUSA, Mexico

Samir Abi, ATTAC Togo/ROAD, Togo

Olivier Bonfond, CADTM, Belgium

Walter Baier, Transform!, Austria

Diego Azzi, CSA, Brazil

Marco A. Velazquez N., RMALC, Mexico

Miguel Santibanez, ALOP, Chile

Hector de la Cueva, Alianza Social Continental

Jennifer Cox, PPEHRC, USA

Jorge Lopez, CAMBIOS, Mexico

Ana Esther Cecena, Red en Defensa de la Humanidad, Mexico

Lorena Zarate, HIC-AL, Mexico

Refaat Sabbah, Alternatives International, Palestine

José Miguel Hernandez, CCFSM, Cuba

Maria Atilano, World March of Women, Mexico

Monica Di Sisto, FAIR, Italy

Yoko Kitazawa, Japan Network on Debt & Poverty, Japan

Marcela Escribano, Alternatives

Vinod Raina, Alternatives Asia, India

Njoki Njoroge Njehu, Daughters of Mumbi Global Resource Center, Kenya

Ali Karamat, Pakistan Peace Coalition (PPC)/Pakistan Institute of Labour Education and Research, Karachi (PILER), Pakistan

Piero Bernocchi, Italian Coordination for ESF and WSF, Italy

Ana Prestes, OCLAE

Feroz Mehdi, Alternatives International

Amit Sengupta, Peoples Health Movement, India

Osvaldo Leon, Agencia Latinoamericana de Información

Joaquin Constanzo, IPS, Uruguay
απο την ιστοσελιδα του ¨"ΚΟΚΚΙΝΟ"