Ζαν Λικ Γκοντάρ

Τούτες τις μέρες που ο άνεμος μας κυνηγά, τα κύματα μανιασμένα αλύπητα χτυπούν την πατρίδα μου νάσου και προβάλλει καβαλάρης ο ΕΛΛΗΝΟΛΑΤΡΗΣ Γάλλος την καταγωγή μα Έλληνας στο μυαλό και στην καρδιά και υπερασπίζεται τη χώρα μου, έτσι το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να αφιερώσω το σημερινό μου κείμενο σ΄ΑΥΤΟΝ.

Σκηνοθέτης, *το κακό παιδί* τον αποκαλούν, μα εγώ τον κλείνω μέσα μου ως ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ κι έτσι σας καλώ να τον δεχτείτε. Είναι απ΄τους πολλούς, που τους λέμε φιλέλληνες, οι οποίοι με τη στάση τους, με το έργο τους, ιδιαίτερα στις δύσκολες περιόδους ορθώνουν το ανάστημα κι είναι αυτό η καλύτερη ασπίδα μας. Στο διάβα της ιστορίας γνωρίσαμε πολλούς φίλους της Ελλάδας. Είναι πάντα εδώ μαζί μας και μοιράζονται τις χαρές και τις λύπες μας κι απολαμβάνουν την ιδιαίτερη αγάπη κι εκτίμησή μας.

Ο Zan Lik Godar όχι μόνο δήλωσε ότι: Όλοι μας χρωστάμε τα πάντα στην Ελλάδα και πρέπει να την ευγνωμονούμε. Το οξυγόνο που μας έδωσε πρέπει ως χρέος να αποπληρωθεί. Φιλοσοφία, Δημοκρατία, Τραγωδία. Όλα προέκυψαν από την Ελλάδα. Ξεχνάμε τη σχέση ανάμεσα στη Φιλοσοφία και την Τραγωδία. Χωρίς Σοφοκλή δεν θα υπήρχε Περικλής. Χωρίς Περικλή δεν θα υπήρχε Σοφοκλής. και συνεχίζει: Ο σημερινός τεχνοκρατούμενος κόσμος χρωστάει πολλά στην Ελλάδα κι αποφασίζει να μην παραστεί στο φεστιβάλ Καννών όπου παρουσιαζόταν η ταινία του *Film Socialisme* δηλώνοντας: *Όταν η Ελλάδα περνάει κρίση, δεν πηγαίνω σε πανηγύρια* Θέλω να γράψω πολλά γι΄αυτόν, μα πιο πολύ θάθελα να τον συναντήσω -σίγουρα θα συμβεί- και να του μεταφέρω την αγάπη, τη βαθιά εκτίμηση που όλοι μας τρέφομε γι αυτόν κι όχι τόσο γιατί μας στηρίζει την ώρα της καταιγίδας, μα γιατί πάνω απ΄όλα αναγνωρίζει τη συμβολή της Ελλάδας στον πολιτισμό στις κοινωνικές, επιστημονικές, πολιτικές αξίες τούτου του κόσμου. Κλείνω σε μεταξωτό μαντήλι τα λόγια του και του στέλνω ένα μεγάλο ευχαριστώ.

σχόλιο του Γ. Στάικου από την εφημερίδα ΑΡΓΟΛΙΚΑ