Υπερεξοπλισμοί και συντάξεις

Νέα σελίδα γυρίζει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τόνισαν οι δύο πρωθυπουργοί κατά τη συνάντησή τους, που κατέληξε στην υπογραφή 21 συμφωνιών. Πρώτος στόχος, η περαιτέρω ανάπτυξη της οικονομικής συνεργασίας, εξέλιξη που δημιουργεί δυναμική ειρηνικής συνύπαρξης και συνεργασίας.

Αναμφισβήτητα, από τη "διπλωματία των σεισμών", που είχε οδηγήσει σε συνομιλίες για θέματα "χαμηλής πολιτικής", περνούμε τώρα σε μια πορεία αναβάθμισης των συνομιλιών. Ήρθε η ώρα ο διάλογος να περάσει στα θέματα "υψηλής πολιτικής", εκείνα που συντηρούν το υπόβαθρο των διμερών εκκρεμοτήτων. Η Τουρκία προσφάτως έχει θέσει θέμα αμοιβαίας μείωσης των εξοπλισμών υπενθυμίζοντας παλαιότερη δήλωση του Γ. Παπανδρέου για "μέρισμα ειρήνης". Και οι δυο χώρες έχουν ανάγκη να προχωρήσουν σταδιακά στην πρόταση αυτή. Με την αποδοχή της τονίζεται η επιλογή οι διαφορές στο Αιγαίο να επιλυθούν όχι με στρατιωτικό, αλλά με ειρηνικό τρόπο. Και μειώνεται έτσι η επιρροή τού ήδη σε υποχώρηση στρατιωτικού κατεστημένου στη γείτονα χώρα.

Τίθενται όμως σε διαφορετική βάση και οι σχέσεις των δύο χωρών με τις ΗΠΑ και τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, που από το εμπόριο των όπλων αποκομίζουν τεράστια οικονομικά και πολιτικά οφέλη. Δεν είχαμε την ψευδαίσθηση ότι χθες οι δύο πρωθυπουργοί θα προχωρούσαν αυτομάτως στην πρόταση της αποκλιμάκωσης των εξοπλισμών, αλλά περιμέναμε κάτι περισσότερο τολμηρό, έστω προς τους "προστάτες", την προειδοποίηση δηλαδή ότι οι δύο χώρες ωριμάζουν στην προοπτική να επιλύσουν μόνες τους τα προβλήματά τους.

Ελλάδα και Τουρκία πληρώνουν ακριβά την κούρσα των υπερεξοπλισμών. Ξοδεύουν τεράστιους πόρους κρίσιμους για την ανάπτυξη, ενώ το εμπόριο των όπλων αποτελεί διεθνώς φυτώριο διαφθοράς. Και οι δύο χώρες διαθέτουν περίπου το 5% του ΑΕΠ ετησίως για τις στρατιωτικές δαπάνες. Για την Ελλάδα το ποσοστό αυτό είναι δυσβάσταχτο, καθώς η χώρα έχει φτάσει "στο χείλος της αβύσσου" και το ασφαλιστικό νομοσχέδιο επισημοποιεί την αποχώρηση του κράτους από την υποχρέωση εγγύησης των συντάξεων.

Η επίσημη αιτιολογία είναι ότι οι δαπάνες για το ασφαλιστικό πρέπει να παραμείνουν και τα επόμενα 30 χρόνια στα επίπεδα του 5% του ΑΕΠ, όσο και σήμερα δηλαδή, και να αποτραπεί η τάση οι δαπάνες να φτάσουν το 10% και να πέσουν έξω τα δημόσια ελλείμματα. Στην ουσία περικόπτονται οι δαπάνες για τις συντάξεις για να μείνουν ανέπαφες οι δαπάνες για τους εξοπλισμούς. Άλλη μια απόδειξη της σαθρότητας του πολιτικού συστήματος.