ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ, ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ

Συντρόφισσες και Σύντροφοι, Φίλες και Φίλοι
Με την συγκέντρωση αυτή, στέλνουμε ένα μήνυμα αντίστασης σε ολόκληρη την κοινωνία. Στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους, στους νέους ανθρώπους.
Στέλνουμε ένα μήνυμα αντίστασης και ελπίδας στους λαούς της Ευρώπης.
Σε όλους αυτούς που έχουν στραμμένα τα μάτια, αλλά και τις καρδιές τους στον ελληνικό λαό. Στον ελληνικό λαό που αγωνίζεται και δείχνει το δρόμο.
Και το μήνυμα είναι ότι γυρίζουμε το παιχνίδι. Μπορούμε να τους κάνουμε να φοβηθούν. Μπορούμε να τους κάνουμε να μας υπολογίσουν
Όσοι ποντάρουν στην ηττοπάθεια και στο φόβο των εργαζομένων για να προωθήσουν την κατεδάφιση της κοινωνίας, είναι γελασμένοι.
Θα ηττηθούν.
Θα ηττηθούν από ένα γιγάντιο μαζικό κίνημα που θα πλημμυρίσει τους δρόμους, τους τόπους δουλειάς, τις γειτονιές.
Όπως πλημμύρισε και τη προηγούμενη Τετάρτη όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας και εδώ στην Αθήνα είχαμε τη μεγαλύτερη διαδήλωση από τη μεταπολίτευση και μετά.
Και είχαμε μία συγκέντρωση κι ας λένε κάποιοι ότι ήταν δύο οι συγκεντρώσεις.
Ο ίδιος ο λαός ασυγκράτητος επιβάλλει την ενότητα του κινήματος.
Τη προηγούμενη Τετάρτη στην Αθήνα είχαμε μια λαοθάλασσα που όταν η αρχή της έφτανε στο Ζάππειο, το τέλος της ήταν στο Πεδίον του Άρεως.
Το μέτωπο αντίστασης πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων στο οποίο καλούσαμε εδώ και μήνες είναι ήδη εδώ.
Έδωσε το παρόν και έδωσε το μήνυμα στο γερασμένο σύστημα εξουσίας και σε όσους είναι γαντζωμένοι στις καρέκλες τους εδώ και δεκαετίες.

Έδωσε όμως και το μήνυμα σε όλη την Ευρώπη.
Στους εργαζόμενους της Ευρώπης, στους λαούς της Ευρώπης, στην αριστερά της Ευρώπης που σήμερα δίνει το παρόν και χαιρετίζει τη σημερινή μας συγκέντρωση.
Έδωσε το μήνυμα ότι ο ελληνικός λαός θα υπερασπισθεί τις Θερμοπύλες.
Γιατί Θερμοπύλες φυλάμε.
Αν το πείραμά τους με την Ελλάδα πετύχει, θα το εφαρμόσουν και στους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης δίχως δισταγμό.
Με πρώτες τις χώρες του Νότου αλλά και τις υπόλοιπες χώρες.
Κι αυτό το γνωρίζουν καλά οι σύντροφοί μας που διαδηλώνουν στις χώρες τους, φωνάζοντας είμαστε όλοι ¨Έλληνες.
Το ξέρουν καλά οι σύντροφοί μας στο Γερμανικό κοινοβούλιο που κατατρόπωσαν τη Καγκελάριο Μέρκελ και καταψήφισαν το σχέδιό της λέγοντας ότι ο ελληνικός λαός δε χρωστάει στις Γερμανικές τράπεζες, αλλά αυτές χρωστάνε όσα κλέβανε τόσα χρόνια από τους κόπους του ελληνικού και του Γερμανικού λαού.
Και τους ευχαριστούμε για αυτή τους τη συμπαράσταση.
Και τους ευχαριστούμε για τη μεγάλη νίκη στις εκλογές της Βεστφαλίας Ρηνανίας όπου κατατροπώθηκε η πολιτική της κας Μέρκελ και διπλασιάστηκε η δύναμη της αριστεράς.
Όπως ευχαριστούμε και τους συντρόφους μας στη Γαλλία, στη Ισπανία, στη Πορτογαλία σε όλη την Ευρώπη που βγαίνουν στους δρόμους, γιατί γνωρίζουμε πως είναι κοινός αυτός ο αγώνας.
Και η αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας θα είναι καθοριστική. Είναι ήδη καθοριστική.
Έχουμε ήδη επηρεάσει τις εξελίξεις.
Δεν τους βγαίνει το πείραμα γιατί το πειραματόζωο αντιδρά. Και τώρα αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι το σχέδιο δεν μπορεί να περπατήσει χωρίς τη συναίνεση της κοινωνίας.
Και μπορεί να μαζεύονται μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο και να αθετούν όσα μας έλεγαν χρόνια τώρα, ότι δεν αλλάζουν οι Συνθήκες και ότι είναι μονόδρομος οι αγορές, προσπαθώντας όμως να συγκρατήσουν ότι μπορούν από τη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία τους.
Συνεχίζουν, όμως, να λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο.
Συνεχίζουν να λογαριάζουν θεωρώντας ότι έχουν τους λαούς στο τσεπάκι τους.
Και είναι γελασμένοι γιατί η περασμένη Τετάρτη θα επαναληφθεί ξανά και ξανά, με τη κοινωνία στους δρόμους να διεκδικεί το δίκιο της.
Αυτή η εικόνα θα μεταφερθεί και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, και τότε όλα θα αλλάξουν, όλα θα γίνουν πιο εύκολα.
Γι’ αυτό και δίνουμε τη μάχη μαζί με την Ευρωπαϊκή αριστερά.
Όσο περισσότερο μας φοβηθούν, τόσο περισσότερο θα μας υπολογίσουν.
Όσο περισσότερο μας υπολογίζουν, τόσο περισσότερο θα πλησιάζουμε κοντά στη νίκη.


Συντρόφισσες και Σύντροφοι, φίλες και φίλοι,

Η κυβέρνηση, που ανέλαβε τα καθήκοντά της μόλις πριν από μερικούς μήνες, υποσχόμενη στήριξη της κοινωνίας και των αδυνάτων προσπαθεί να μας πείσει ότι δεν έχει καμία ευθύνη για τη πολιτική διάλυσης της κοινωνίας που ακολουθεί.
Λες και δεν κυβερνά ο κος Παπανδρέου τη χώρα αλλά η κα Μέρκελ, λες και δε ψηφίζουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τα νομοσχέδια που κατακρεουργούν τη κοινωνική συνοχή, λες και δεν έχουν καμία ευθύνη οι υπουργοί, ο κος Παπακωνσταντίνου, ο κος Λοβέρδος, είναι όλοι τους αμέτοχοι και για όλα φταίει η περίφημη τρόικα και η κακή μας η μοίρα.
Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Και την αλήθεια δεν μπορείς εύκολα να τη κρύψεις με επικοινωνιακά τερτίπια.
Η κυβέρνηση αυτή δεν είναι καθόλου άμοιρη ευθυνών.
Ήξερε τα πάντα ο πρωθυπουργός όταν για να κερδίσει τη ψήφο του λαού μίλαγε για αυξήσεις πάνω από το πληθωρισμό.
Ήξερε τα πάντα για τη κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, αυτός και ο κος Καραμανλής, και αδιάψευστος μάρτυρας για αυτό είναι ο ίδιος ο διοικητής της τράπεζας της Ελλάδας που δήλωσε ότι τους είχε ενημερώσει στα μέσα του Σεπτέμβρη.

Ήξερε τα πάντα και τι έκανε;
Συνέχιζε να λέει ψέματα προεκλογικά για να κερδίσει την εξουσία.
Και όταν τελικά κέρδισε την εξουσία τι έκανε;
Συνέχισε πάλι τα ψέματα, για να προετοιμάσει τη κοινή γνώμη να δεχτεί τη καταστροφή, ενώ είχε ήδη λάβει την απόφαση για το δρόμο της καταστροφής, από την επόμενη κιόλας των εκλογών.

Οι μάσκες όμως έχουν πια πέσει. Και οι ίδιοι οι υπουργοί της κυβέρνησης, ιδιαίτερα οι πιο λαλίστατοι, βγάζουν ειδήσεις στις τηλεοπτικές τους συνεντεύξεις.
Ο κ. Λοβέρδος αποκάλυψε ότι το ΔΝΤ υπαγορεύει ήδη νομοσχέδια στην ελληνική κυβέρνηση από τον Δεκέμβριο.
Τον Δεκέμβριο, όταν ο Πρωθυπουργός και ο υπουργός των οικονομικών έλεγαν, αν θυμάστε, δε χρειαζόμαστε βοήθεια, μπορούμε και μόνοι μας.
Και προχθές ο υφυπουργός Οικονομικών, ο κ. Σαχινίδης είπε ανοιχτά σε συνέντευξή του, ότι η προσφυγή στο ΔΝΤ ήταν η μοναδική επιλογή για τη κυβέρνηση από την επόμενη της εκλογής της.
Είχε δηλαδή αποφασιστεί από τον Οκτώβριο. Λίγες μέρες μόνο, μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ και έξι μήνες τώρα μας δουλεύανε ψιλό γαζί.
Έξι μήνες τώρα το μόνο που έκαναν είναι να κοροϊδεύουν τον ελληνικό λαό και να τρομοκρατούν τη κοινή γνώμη για να αποδεχτεί ως αναγκαστική επιλογή ως μονόδρομο το δρόμο της λεηλασίας και του ΔΝΤ.
Ούτε εναλλακτικές προτάσεις ακούγανε, ούτε εναλλακτικούς δρόμους προσεγγίζανε.
Ό,τι και να λέγαμε εμείς ήταν «στου κουφού τη πόρτα» κι ας μας προσάπτουν τώρα υποκριτικά ότι δεν προτείνουμε λύσεις.
Τη λύση του ΔΝΤ την είχαν επιλέξει, την είχαν προαποφασίσει και απλά περίμεναν να αρχίσει να πιάνει η επικοινωνιακή τρομοκρατία, προκειμένου να προετοιμαστεί ο κόσμος να την αποδεχτεί ως μονόδρομο.
Μόνο που ο μονόδρομος αυτός, που ήταν γεμάτος από παλινωδίες, λάθη, παραλείψεις και ανοησίες, αποτελούσε εγκληματική επιλογή από καιρό.

Θυμηθείτε τι έκανε η κυβέρνηση έξι μήνες τώρα και τι τους λέγαμε εμείς.

Πρώτα μας είπαν: δεν χρειαζόμαστε στήριξη, τα καταφέρνουμε μόνοι μας.
Και εμείς τους λέγαμε διεκδικήστε ευρωπαϊκή στήριξη. Δεν είναι ελληνικό πρόβλημα η κρίση του χρέους, αλλά ευρωπαϊκό.
Διεκδικήστε απευθείας δανεισμό από την ευρωπαϊκή κεντρική Τράπεζα.
Δεν γίνονται αυτά μας απαντούσαν, δεν αλλάζουν οι Συνθήκες.

Ύστερα άρχισαν να φωνάζουν πανικόβλητοι: Τιτανικός, βουλιάζουμε, είμαστε στα πρόθυρα χρεοκοπίας.
Σταματήστε να δημιουργείτε κλίμα πανικού, τους λέγαμε, και αναζητήστε εναλλακτικές δυνατότητες δανεισμού προσπερνώντας τις αγορές. Όταν τους δίνετε το ένα χέρι θα σας ζητήσουν και το άλλο.
Προχωρήστε τους είπαμε σε διαδικασία εσωτερικού δανεισμού, με έκδοση λαϊκού ομολόγου.
Δεν γίνονται αυτά μας απαντούσαν. Έτσι θα αγριέψουν οι αγορές ενώ εμείς θα πάρουμε μέτρα για να τις κατευνάσουμε.
Μετά ήρθε το περίφημο αστείο με το πιστόλι στο τραπέζι, που θα τρομοκρατούσε τους κερδοσκόπους.
Και ακολούθησε η ιστορική μπλόφα του ΔΝΤ, που υποτίθεται ότι θα ανάγκαζε την Ευρώπη να μας δώσει βοήθεια.
Μπλοφάραμε δηλαδή ότι θα δέσουμε μόνοι μας τη θηλιά στο λαιμό μας και θα πέσουμε στη θάλασσα.
Ωραία μπλόφα κάνετε τους είπαμε.
Δεν ήταν όμως μπλόφα. Ήταν η αναγγελία με τη μορφή της μπλόφας μιας ήδη ειλημμένης απόφασης για προσφυγή στο ΔΝΤ.

Και έτσι το περίφημο πιστόλι αντί να είναι πάνω στο τραπέζι βρίσκεται σήμερα κολλημένο στον κρόταφο του ελληνικού λαού.
Και εμείς τους είπαμε μη πάτε να κάνετε αυτό το έγκλημα, δώστε τη δυνατότητα στον ελληνικό λαό να εκφράσει την αντίθεσή του.
Δείτε το δρόμο της Ισλανδίας που με δημοψήφισμα ο λαός αρνήθηκε τη λαιμητόμο που προηγουμένως δεν μπόρεσε να αρνηθεί η κυβέρνηση.
Φυσικά και απορρίψανε τη πρόταση και αυτή ως ανεδαφική, μη ρεαλιστική, όπως όλες άλλωστε που μέχρι σήμερα έχουμε καταθέσει.
Μόνο που ο δικός τους ρεαλισμός είναι που μας οδηγεί στη καταστροφή και αυτό δε μπορούμε να το αφήσουμε να συμβεί. Θα αγωνιστούμε για να το αποτρέψουμε και μπορούμε να το αποτρέψουμε.

Η κυβέρνηση έχει πια χάσει κάθε αξιοπιστία στον ελληνικό λαό.

Μας είπε τον Ιανουάριο, όταν πήραν τα πρώτα σκληρά μέτρα, ότι δεν επρόκειτο να ζητηθούν άλλα.
Το είπαν άλλες δυο φορές μέσα σε τρείς μόνο μήνες.
Σήμερα αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως όριο στα μέτρα που πάρθηκαν ή που πρόκειται να παρθούν.


Και είπε εκ νέου ψέματα ο κος Παπανδρέου τη περασμένη Πέμπτη στη βουλή, όταν έθεσε το δίλημμα μέτρα ή χρεοκοπία.
Γιατί η αλήθεια είναι ότι αυτά τα μέτρα που οδηγούν στην ύφεση και στη διάλυση της κοινωνίας, είναι αυτά που θα μας οδηγούν στη χρεοκοπία.
Δείτε το παράδειγμα της Αργεντινής. Η Αργεντινή χρεοκόπησε αφού ακολούθησε τις συμβουλές του ΔΝΤ.

Έτσι και εδώ ο έλεγχος της χώρας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, θα βυθίσει την Ελλάδα στην φτώχεια την ύφεση και την ανεργία.

Το ίδιο το ΔΝΤ παραδέχεται σήμερα με τον πλέον επίσημο τρόπο ότι έξοδος από την σημερινή κρίση δεν πρόκειται να υπάρξει.
Ούτε τα δημόσια ταμεία πρόκειται να γεμίσουν
Διεθνείς οικονομικοί αναλυτές λένε πλέον ότι στο τέλος της τριετίας το χρέος θα ανέβει πάνω από το 150%. Και το έλλειμμα θα μειωθεί ελάχιστα.
Η μείωση του ελλείμματος κατά 10 μονάδες σε 3 χρόνια είναι πρακτικά αδύνατη.
Στο τέλος της επιτήρησης το μόνο που θα έχουν να μας πουν είναι ότι χρειαζόμαστε ακόμα περισσότερα και ακόμα σκληρότερα μέτρα.
Ειδικά όταν με την στρατηγική ύφεσης που ακολουθούν, τα έσοδα του δημοσίου θα περιοριστούν στο ελάχιστο.

Και την ίδια στιγμή που τα εισοδήματα μειώνονται δραστικά, με την συνεχή αύξηση του ΦΠΑ και της έμμεσης φορολογίας οι τιμές θα ανεβαίνουν διαρκώς και η ανεργία θα μπει σε κάθε ελληνικό σπίτι.

Αυτό που λένε στον κόσμο, ότι η μείωση των μισθών και των συντάξεων θα συνοδευτεί από μείωση τιμών είναι μια ακόμα γελοία προσπάθεια παραπλάνησης.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Αυτή η πολιτική των ακραίων επιλογών στην οικονομία, θα φέρει αναπόφευκτα κοινωνικές εκρήξεις.
Αλλά και αυτό το έχουν προβλέψει.
Άλλωστε το ΔΝΤ έχει μια ιστορία παρεμβάσεων, ανά τον κόσμο και πολλές εξ αυτών συνοδεύτηκαν με μέτρα προληπτικής καταστολής, αυταρχοποίησης της δημοκρατίας ή ακόμα και με ωμές τη παραβιάσεις της Συνταγματικής νομιμότητας.
Και μια πρώτη γεύση αυτών των πρακτικών παίρνουμε αυτές τις μέρες.
Ειδικά μάλιστα μετά το τελευταίο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα της περασμένης Παρασκευής.
Ένα πραξικόπημα που έγινε για να αφαιρεθεί κάθε δυνατότητα ελέγχου από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Αλλά και με τη μαζική και αυθαίρετη άρση του απορρήτου προσωπικών δεδομένων χιλιάδων πολιτών, ερήμην της Αρχής Προστασίας προσωπικών Δεδομένων και της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των επικοινωνιών.
Μια πρακτική που συνιστά ωμή παραβίαση θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων, που είναι κατοχυρωμένα από το Σύνταγμα

Να ξέρουν όμως ότι δε πρόκειται η αριστερά να κάτσει με τα χέρια σταυρωμένα μπροστά σε αυτές τις μεθοδεύσεις.
Δε πρόκειται να ανεχτούμε τη παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων και ευτελισμό των δημοκρατικών θεσμών.
Θα υπερασπιστούμε το σύνταγμα και τη δημοκρατία.
Όπως έπραξε η αριστερά σε αυτό το τόπο κι άλλες φορές. Στα δύσκολα εκείνα χρόνια που πάλι διαταράσσονταν η δημοκρατική ομαλότητα και ο αείμνηστος Ηλίας Ηλιού, διακήρυττε από το βήμα της βουλής προς τους πολιτικούς του αντιπάλους : «Θα σας ταράξουμε στη δημοκρατική νομιμότητα»
Έτσι και τώρα θα αγωνιστούμε για να διαφυλάξουμε τους δημοκρατικούς θεσμούς και το σύνταγμα απ όσους θέλουν να ξεμπερδεύουνε μαζί του μια ώρα αρχύτερα.

Και είναι πολλοί αυτοί που το τελευταίο διάστημα προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα συνολικής απαξίωσης του πολιτικού κόσμου και ζητάνε ακόμα και μεταρρύθμιση του Συντάγματος για να μπορούν να κάνουν καλύτερα τη δουλεία τους χωρίς τις ενοχλητικές αντιδράσεις από τους κοινωνικούς αγώνες.

Και είναι αλήθεια ότι έχουμε μια συγχορδία επιθέσεων και από μέσα ενημέρωσης και από τον επιχειρηματικό κόσμο.

Πρώτος και καλύτερος ο εκπρόσωπος της πιο κρατικοδίαιτης παραγωγικής τάξης της χώρας, ο πρόεδρος του ΣΕΒ, εξαπέλυσε δριμεία επίθεση στο πολιτικό σύστημα που κατά τη γνώμη του δεν έχει πλέον τίποτα να προσφέρει.
Και ζήτησε μπροστά στον πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να τους κάνουν τη χάρη να ξεμπερδεύουμε με το ασφαλιστικό, τις συλλογικές συμβάσεις, το οκτάωρο, τα όρια των απολύσεων.
Ίσως, βέβαια, ο κ. Δασκαλόπουλος οραματίζεται και αυτός να σώσει την χώρα με μια κυβέρνηση υπό τον εαυτό του.
Ή έστω υπό τον κ. Βγενόπουλο, στον οποίο έχει πουλήσει την επιχείρησή του άλλωστε.

Σε κάθε περίπτωση όμως αυτή η απροκάλυπτη επιθετικότητα κρύβει και τη μεγάλη αγωνία τους για τις εξελίξεις.

Την αγωνία τους να ελέγξουν την αγανάκτηση, που εξαπλώνεται σε ευρύτατα λαϊκά στρώματα.
Και για να το πετύχουν αυτό δεν κατηγορούν μόνο όσους πολιτικούς τους έκαναν τα χατίρια, αλλά συλλήβδην τη πολιτική και τη δημοκρατία.

Αλλά την ίδια μεγάλη αγωνία δείχνει να έχει και το επικοινωνιακό επιτελείο του Μαξίμου δεν ασχολείται με τίποτα άλλο, όλο αυτό το διάστημα, παρά με το να δημιουργεί κλίμα συλλογικής ενοχής στη κοινωνία και συλλογικής ευθύνης στο πολιτικό σύστημα

Και αυτό δε μπορούμε να το ανεχτούμε.
Γιατί δεν έχουν την ίδια ευθύνη τα λαμόγια της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας με το μεροκαματιάρη που του κόβουν το μισθό ή χάνει τη δουλεία του.
Δεν έχουν την ίδια ευθύνη όσοι μας κυβέρνησαν τόσα χρόνια με την αριστερά που αγωνίζεται για κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.

Τα δύο μεγάλα κόμματα κυβέρνησαν τον τόπο τις τελευταίες δεκαετίες. Αυξήθηκε το εθνικό εισόδημα κατά μιάμιση φορά.
Και ο πλούτος αυτός έγινε ιδιωτικός σε μηδενικό χρόνο.
Τίποτα στο κοινωνικό κράτος. Τίποτα στην παραγωγική ανάπτυξη. Τίποτα για την ενίσχυση των χαμηλότερων εισοδημάτων. Μόνο βίλες, μίζες, κότερα και διαπλοκή.
Ας μη ψάχνουν, λοιπόν, τώρα να φορτώσουν τις ευθύνες στους χαμηλότερα αμειβόμενους στη Ευρώπη εργαζόμενους και στην αριστερά.


Συντρόφισσες και σύντροφοι

Το ερώτημα που ακούγεται από παντού αυτές τις μέρες είναι αν απέναντι σε αυτή τη λαίλαπα που έρχεται υπάρχει εναλλακτική λύση.
Και μας ρωτάει πολύς κόσμος καλοπροαίρετα. Εντάξει όλα αυτά. Αλλά έχετε εναλλακτικές λύσεις να προτείνετε;
Η απάντηση είναι ένα μεγάλο και κατηγορηματικό ναι. Έχουμε λύσεις να προτείνουμε.
Υπάρχει εναλλακτικός δρόμος, μόνο που για να γίνει ρεαλιστικός απαιτεί την ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα. Απαιτεί η περασμένη Τετάρτη να επαναληφθεί ξανά και ξανά, ώσπου να καταλάβουνε ότι δε μπορούνε να πάνε πολύ μακριά με κόντρα το λαό και τη κοινωνία.
Και ο εναλλακτικός δρόμος ανοίγεται με την απεμπλοκή από τον καταστροφικό μηχανισμό της υποτιθέμενης στήριξης από το ΔΝΤ.
Με επαναδιαπραγμάτευση και διεκδίκηση για απ ευθείας δανεισμό από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Με αναδιάρθρωση των όρων, του χρόνου αποπληρωμής, των επιτοκίων και ενδεχομένως και με διαγραφή μέρους του χρέους, στα πλαίσια μιας συνολικής ρύθμισης σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.

Ο εναλλακτικός δρόμος, όμως, ανοίγεται κυρίως μέσα από μια αντίστροφη αναδιανομή του πλούτου προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας και εις βάρος των δυνάμεων του κεφαλαίου.
Γιατί το δημοσιονομικό πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί από τη φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου και όχι κόβοντας από τους μισθούς φτώχειας και από τις συντάξεις της ανέχειας .

Να φορολογηθεί το μεγάλο κεφάλαιο.
Να αρθούν οι αδικίες του φορολογικού συστήματος.
Να καταργηθούν οι δεκάδες απαλλαγές από ΦΠΑ.
ΝΑ φορολογηθεί το εφοπλιστικό κεφάλαιο που έχει 58 διαφορετικά είδη φοροαπαλλαγών.
Να φορολογηθεί επιτέλους και η εκκλησιαστική περιουσία.
Να μειωθούν δραστικά οι στρατιωτικές δαπάνες.
Ας γίνει η επίσκεψη του Τούρκου Πρωθυπούργου ευκαιρία για να σταματήσει αυτή η αιμορραγία.
Αλήθεια πόσα σχολεία, πόσα νοσοκομεία θα μπορούσαμε να έχουμε αν δεν ξοδεύαμε κάθε χρόνο γύρω στο 4 με 5% του ΑΕΠ για όπλα .
Να ποιος γέννησε το χρέος.
Οι εξοπλισμοί, οι φοροαπαλλαγές στο μεγάλο κεφάλαιο και το καθεστώς ασυλίας στην αισχροκέρδεια των τραπεζών.
Να τελειώνουμε λοιπόν με την ασυλία των τραπεζών.
Ζητάμε να επιβληθεί άμεσα κοινωνικός έλεγχος στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Και να συγκροτηθεί δημόσιος τραπεζικός πόλος, που θα σπάσει το τραπεζικό καρτέλ, το πιο σκληρό καρτέλ της ελληνικής οικονομίας.
Να καταβάλουν οι εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρίες το 10% των κερδών τους με μορφή μετοχών στα ασφαλιστικά ταμεία.

Να φορολογήσουμε τον αφορολόγητο πλούτο για να στήσουμε ασπίδα κοινωνικής προστασίας.
Να στηρίξουμε τους ανέργους.
Να προστατεύσουμε τους αδύναμους
Αυτό που χρειαζόμαστε, όχι το κυνισμός των γραφειοκρατών του ΔΝΤ
Αυτό που χρειάζεται ο τόπος είναι σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας.
Δημόσιες επενδύσεις. Εναλλακτικό μοντέλο ανάπτυξης. Έμφαση στην αγροτική οικονομία, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τον ήπιο τουρισμό και τις νέες τεχνολογίες. Παραγωγική ανασυγκρότηση του δημόσιου τομέα.

Συντρόφισσες και Σύντροφοι

Δεν είναι η αριστερά που δεν έχει εναλλακτικές προτάσεις. Είναι η κυβέρνηση που δεν έχει τίποτα να πει, στον ελληνικό λαό,
στον άνεργο που δε βλέπει φως από πουθενά,
στον αγρότη που βλέπει την παραγωγή να μαραζώνει,
στο μισθωτό που χάνει 3 μισθούς,
στο συνταξιούχο που πρέπει να ζει με ψίχουλα,
στο νέο που του υπόσχονται 50 χρόνια δουλειάς και 300 ευρώ σύνταξης
Καμία εγγύηση για κανένα.
Μας ρίχνουν στη Ζούγκλα. Και ψάχνουν για συνενόχους.

Ε, δε θα τους βρούνε στη δική μας αριστερά.
Όσο και να μας πιέζουν και να μας απειλούν, στο κάδρο της προκατασκευασμένης συναίνεσης και της συνευθύνης, δε πρόκειται να μπούμε ούτε καν για αναμνηστική φωτογραφία.
Και είμαστε περήφανοι γι αυτό.

Θα τους ικανοποιούσε, να προσχωρήσουμε στο μέτωπο κατεδάφισης, που έχει συμπτύξει ο κος Παπανδρέου με τον κ. Μητσοτάκη, και την ακροδεξιά.
Θα τους ικανοποιούσε να αναζητήσουμε λίγη από την αίγλη της εθνικής συναίνεσης.
Θα τους ικανοποιούσε να απομονώσουμε και να περιθωριοποιήσουμε αυτό το γιγαντιαίο κίνημα.
Θα τους ικανοποιούσε, ακόμα πιο πολύ αν τους κάναμε το χατίρι να διασπαστούμε.
Ε λοιπόν όχι, δεν θα τους κάνουμε αυτό το χατίρι.
Η αριστερά δεν θα τους κάνει το χατίρι.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα τους κάνει αυτό το χατίρι. Θα είναι εδώ ενωμένος και θα πρωτοστατεί στους κοινωνικούς αγώνες.
Για αυτό και ετοιμάζονται να μας συκοφαντήσουν. Να πουν ψέματα.
Να κάνουν προβοκάτσιες βάζοντας μπροστά το παιδί για τα θελήματα. Την ακροδεξιά.
Τώρα όμως γνωρίζουμε. Είμαστε πιο έμπειροι, πιο σοφοί. Πιο προετοιμασμένοι. Δεν θα αφήσουμε να μας συκοφαντήσουν αυτοί που κάνουν εγκλήματα στο όνομα του λαού που αγωνίζεται.
Το κίνημά μας αγωνίζεται για τη ζωή. Για καλύτερη ζωή.
Έχει απέναντι του τους εμπρηστές δολοφόνους.
Έχει απέναντί του τους υπονομευτές.
Έχει απέναντί του τους ακροδεξιούς προβοκάτορες. Δεν τους φοβάται.
Και τους προειδοποιούμε.
Θα περιφρουρήσουμε τον αγώνα μας με αποφασιστικότητα. Θα περιφρουρήσουμε την αξιοπρέπεια μας.
Δεν θα αφήσουμε κανένα να παίξει τα παιχνίδια της πιο σκοτεινής εξουσίας.
Και ας μην τολμήσουν κάποιοι να ξαναστήσουν βρώμικα παιχνίδια όπως αυτά του Δεκέμβρη στις πλάτες του ΣΥΡΙΖΑ, θα μας βρουν μπροστά τους.

Συντρόφισσες και Σύντροφοι

Ακούγεται διαρκώς ότι μας περιμένουν και χειρότερα.
Είναι αλήθεια, θέλουν η κοινωνία να βυθιστεί στην παραίτηση και τον φόβο. Αυτό είναι το σχέδιό τους.
Όπως λένε και οι γείτονές μας οι Τούρκοι, αν η καμήλα δεν γονατίσει, δεν μπορείς να την φορτώσεις.
Αυτό προσπαθούν να κάνουνε. Θέλουν να γονατίσει η κοινωνία για να τις φορτώσουν τα δικά τους βάρη.
Δε θα γονατίσει η κοινωνία.
Έχει τη δύναμη να κάνει φτερό στον άνεμο τα σχέδιά τους.

Η δύναμη αυτή υπάρχει. Είναι η δύναμη που απελευθερώθηκε προχθές από εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές στους δρόμους της Αθήνας και των άλλων ελληνικών πόλεων.
Είναι η δύναμη της ενότητας.
Είναι η δύναμη της ευρωπαϊκής αριστεράς που ένωσε τη φωνή της με τον Ελληνικό λαό από την πρώτη στιγμή
Αυτή τη δύναμη είναι που φοβούνται.

Το μέλλον του τόπου, το μέλλον της νέας γενιάς, το δικαίωμα στη ζωή και την αξιοπρέπεια, κρίνεται τώρα.
Και δεν θα κριθεί σε κλειστά γραφεία. Θα κριθεί στους δρόμους, στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές.
Εκεί πρέπει να βρίσκεται η Αριστερά. Για μεταφέρει παντού το μήνυμα αισιοδοξία και αγώνα.
Δεν θα περάσουν αυτά τα μέτρα. Γιατί κανένας δεν μας ρώτησε.
Γι αυτό και ζητάμε δημοψήφισμα για δημοκρατική διέξοδο.

Είμαστε πιο δυνατοί από αυτούς, γιατί έχουμε το δίκιο με το μέρος μας.
Είμαστε πιο δυνατοί γιατί υπερασπιζόμαστε την κοινωνία. Γιατί υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία.
Και μπορούμε να τους σταματήσουμε. Η κοινωνία θα νικήσει. Η δημοκρατία θα νικήσει.