ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ Την οργή των νεκρών να φοβάστε. Και των βράχων τα αγάλματα!

Κι όσο τρώει την ύλη ο καιρός, τόσο βγαίνει πιο καθαρός ο χρησμός απ' την όψη μου: Την οργή των νεκρών να φοβάστε Και των βράχων τα αγάλματα! Γι' άλλη πιο μυστικήν αντρεία λαχτάρησα κι από κει που με μπόδισαν, ο αόρατος κάλπασα στους αγρούς τις βροχές να γυρίσω και το αίμα πίσω να πάρω των νεκρών μου των άθαφτων! Προδόθηκα κι απόμεινα στον κάμπο μόνος Πάρθηκα και πατήθηκα σαν κάστρο μόνος Είπα: Δεν θα 'ναι μαχαιριά βαθύτερη από την κραυγή Και είπα: δε θα 'ναι το Άδικο τιμιότερο απ' το αίμα Μόνος απέλπισα το θάνατο.