Οι εργαζόμενοι γράφουν τη νέα κοινωνικοπολιτική ατζέντα

Μπορούν να ανοίξουν νέα σελίδα σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο οι μεγάλες κινητοποιήσεις των εργαζομένων; Ναι, υπό προϋποθέσεις, απαντούν κορυφαία στελέχη του συνδικαλιστικού κινήματος θέτοντας ίσως για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια σαφείς πολιτικούς στόχους, αντιλαμβανόμενοι ότι οι δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι που διαδηλώνουν στους δρόμους της Αθήνας και των άλλων μεγάλων πόλεων γράφουν τη νέα ατζέντα κοινωνικών και πολιτικών διεργασιών που ήδη κυοφορούνται.

Η οργή των διαδηλωτών, ακόμα και με ορισμένες ακραίες εκδηλώσεις της που είχαν στο στόχαστρο το καθεστωτικό - πελατειακό πολιτικό σύστημα του δικομματισμού, συνεχίζει να είναι παρούσα, αποκτά όμως πιο σαφή πολιτικά χαρακτηριστικά και στόχους, όπως έδειξε και η τελευταία μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση της περασμένης Πέμπτης. Συνθήματα όπως "Η ασφάλιση είναι του λαού, όχι του Λοβέρδου και του ΔΝΤ", "Κάτω τα χέρια από τις αποδοχές μας, δεν είναι για παζάρια οι ζωές μας" ακούγονται πια όλο και πιο δυνατά, μαζί με την απαίτηση για ενωτικούς αγώνες και έξοδο της χώρας από τον μηχανισμό. Ο πολιτικός στόχος των κινητοποιήσεων δεν μπορεί να είναι άλλος από την έξοδο της χώρας από τον μηχανισμό στήριξης, σημειώνει ο Σπ. Παπασπύρος, πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, την ανάγκη ενιαίου μετώπου για γενικότερες κοινωνικοοικονομικές ανατροπές διαπιστώνει ο Δ. Αγγαβανάκης, στον καθοριστικό λαϊκό παράγοντα που μπορεί να εξελιχθεί σε καταλύτη τόσο σε κοινωνικό όσο και πολιτικό επίπεδο προκειμένου να υπάρξουν λύσεις σε προοδευτική κατεύθυνση αναφέρονται οι Γ. Γαβρίλης και Η. Βρεττάκος.



Σπύρος Παπασπύρος

"Ο πολιτικός στόχος των κινητοποιήσεων είναι η άμεση ανατροπή και η έξοδος από τον μηχανισμό που έχει εγκατασταθεί διαμορφώνοντας συνθήκες διάλυσης μεγάλων κοινωνικών στρωμάτων. Η κατάκτηση αυτού του στόχου αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση για να οδηγηθούμε σε προστασία των δικαιωμάτων και επαναφορά όσων έχουν ήδη χαθεί. Η νέα συνείδηση και η ενεργοποίηση όλο και περισσότερων εργαζομένων προς αυτή την κατεύθυνση ενισχύουν την αξιοποίηση των συλλογικών μορφών συντονισμού και δράσης των συνδικάτων. Είναι, πιστεύω, η μόνη συνθήκη που μπορεί να οδηγήσει σε αντιγραφειοκρατική κατεύθυνση τους αγώνες".

(Πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ)



Δημήτρης Αγκαβανάκης

"Η επόμενη μέρα είναι η πιο δυναμική αγωνιστική στάση σε ευθεία σύγκρουση με την πολιτική της κυβέρνησης και τους μηχανισμούς του κεφαλαίου (Ε.Ε. και ΔΝΤ) μέσα από ένα ενιαίο μέτωπο εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, λαϊκών στρωμάτων και αγροτών. Αυτή η στάση θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για γενικότερες, συνολικές κοινωνικοοικονομικές ανατροπές".

(Επικεφαλής ΠΑΜΕ δημοσίου τομέα, μέλος διοίκησης ΑΔΕΔΥ)



Γιώργος Γαβρίλης

"Οι κινητοποιήσεις έδειξαν ότι διαμορφώνεται μια νέα κοινωνική πλειοψηφία που αλλάζει την ατζέντα, διαμορφώνει νέες προτεραιότητες που συμπυκνώνονται στην αποδέσμευση από τη μέγγενη του μηχανισμού. Οι χιλιάδες εργαζόμενοι που κατεβαίνουν στους δρόμους δημιουργούν μια νέα δυναμική και θέτουν σε δοκιμασία τις μέχρι σήμερα σκληρές περιχαρακώσεις εντός του κινήματος. Ταυτόχρονα, θέτουν σε δοκιμασία την ανθεκτικότητα της κυβερνητικής προπαγάνδας στη βάση των εκβιαστικών διλημμάτων χρεοκοπία ή τώρα μέτρα. Το νέο στοιχείο είναι η επανασύνδεση χιλιάδων ανθρώπων με την ανάγκη συλλογικής δράσης και διεκδίκησης. Αυτός ο νέος παράγοντας μπορεί να εξελιχθεί σε καταλύτη μιας μεγάλης διεργασίας σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

(Αναπληρωτής πρόεδρος ΓΣΕΕ)



Χρήστος Παναγιωτόπουλος

Η οργή των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των νέων, των ανέργων δεν πρόκειται να σταματήσει αν δεν ανατραπεί αυτή η πολιτική που επιβάλλουν κυβέρνηση και τρόικα. Αυτή η οργή πρέπει να εκφραστεί με τους πιο δυναμικούς, μαζικούς ενωτικούς αγώνες, όπως έδειξαν οι εργαζόμενοι που βγήκαν στους δρόμους. Υπάρχει ένα πραγματικό αίτημα ρήξης και σύγκρουσης και όχι απλά έκφρασης της λαϊκής διαμαρτυρίας που περνάει μέσα από την κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας και την έξοδο από το ΔΝΤ. Για να επιτευχθεί αυτό, χρειάζεται ταξική εργατική - υπαλληλική ενότητα και κοινή δράση όλων εκείνων των δυνάμεων που θέλουν να ανατραπεί αυτή η πολιτική. Δεν χωρούν πλέον οι γνωστές λογικές συναίνεσης, συμβιβασμού, όπως εκφράζονται από τις ηγεσίες ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ που θέλουν να ενσωματώσουν και να εκτονώσουν τη λαϊκή οργή, ούτε η κομματική περιχαράκωση που οδηγεί σε έναν αδιέξοδο και αναποτελεσματικό κομματικό συνδικαλισμό.

(Σωματείο εργαζομένων Δήμου Βύρωνα - Αγωνιστικές Παρεμβάσεις ΑΔΕΔΥ)



Ηλ. Βρεττάκος

Οι πρωτόγνωρες κινητοποιήσεις ανέδειξαν την απόφαση των εργαζομένων ενάντια στα βάρβαρα και αντιλαϊκά μέτρα κυβέρνησης και ΔΝΤ. Οι εργαζόμενοι διαπιστώνουν σήμερα ότι χρησιμοποιούνται οι αιτίες που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση ως φάρμακο για το ξεπέρασμά της! Ιστορικές κατακτήσεις και δικαιώματα των εργαζομένων και της κοινωνίας σφαγιάζονται. Οι εργαζόμενοι, μέσα από τη συμμετοχή τους στους πολύμορφους αγώνες, αμφισβητούν το πολιτικό και κοινωνικό μοντέλο, αγωνίζονται για την έξοδο από τον μηχανισμό και με τα αιτήματά τους προσδιορίζουν το περιεχόμενο μιας άλλης πολιτικής που έρχεται σε σύγκρουση με τις πολιτικές που έχουν ακολουθηθεί στη χώρα μας αλλά και ευρωπαϊκά. Οι ηγεσίες του σ.κ πρέπει να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, να οργανώσουν μαζικούς και αποτελεσματικούς αγώνες που στη σημερινή περίοδο αποτελούν τη μόνη ελπίδα για διέξοδο προς όφελος των εργαζομένων και της κοινωνίας. Οι αγώνες αυτοί μπορεί να λειτουργήσουν ως καταλύτης για την αλλαγή του υπάρχοντος πολιτικού συσχετισμού και να υπάρξουν λύσεις σε προοδευτική κατεύθυνση.

(Αναπληρωτής πρόεδρος ΑΔΕΔΥ)